Acıtmaz mı hiç
canını

Yakmaz mı hissettiğinde?

Vakti gelmemiş, doğmamış güne

Çok uzak oluğunu düşündüğünde

Yanı başında çilen, dolmadığını bile bile

Erişmek bir sonraki mevsime.

Ya içinde nüksederse hicran?

Tekrar parçalanırsa gökyüzün?

Daha dün karanlığı unutmuşken

Bugün acılara olma misafir.

Düş gerçeklerinin peşine.

Kanma sakın aşkın zehrine.

Sevdalar şimdi sana güzel görünür.

Yakın ve umutlu görünür.

Bir duyguyu içine sindirirken,

Sakın onu sevgiyle yargılama.

Çünkü pas tutmuş yüreklerden

Ya da sönmüş volkanlardan

Çıkmaz hazineler, boşuna arama.

Sen kendini kandırırken,

Bırak uçsun içinden

Düşleri zincirlenmiş güvercinler.

Sonu yok ki esaretin.

Bilinmez ki özündeki hislerin.

Bir de yorgunsa yüreğin,

Bırak zorlama, biliyorsun

Zaten ölüyor her defasında

Tutunduğun tüm ümit ekinleri…

Bırak yetişsin onlar artık

Tamamen kendiliğinden.