Senin için bir yıldız tuttum gökyüzünden.
Tam da kaybolacaklarına yakın…
Biliyor musun ben de kayboluyorum
Bazen gözlerinin derinliklerinde,
Sığ sularında,
Yakıp yakıp söndürüyorum
Kanımdaki ateşleri.
Çünkü ben alevlerden ürkerim,
Senden ürktüğüm kadar.
Sınırsızdır aslında iç dünyam.
Gördüğün gibi sert değil duygularım.
Ben de herkes gibi çocuk oldum,
Ben de özgürlüğümün son demine kadar
Harcadım çocukluğumu.
Son kuruşuna kadar.
İçimden çocukluğuma geri dönmek geliyor.
Günleri yılları harcamak geliyor,
Kaygısızca ve tutumsuzca.
Senin için mısra bile yazmaya başladım.
Bunun ne demek olduğunu bir bilsen…
Bir bilsen mısraların bendeki anlamlarını.
Ve ne kadar değerli olduklarını bir bilsen.
Anlardın çoğu şeyi…
Gözüm dalıyor şu anda.
Yine, yine çok uzaklara,
Bin bir düşünce arasında
Neden seni düşündüm birden.
Belki de bir ışıkla yaklaştın bana.
Belki de sadece ben fark ettim o ışığı,
Bir gece yarısı,
Okyanusun tam ortasındaki,
Karanlık girdapların arasından
Yükselen o ufacık ışığı ben,
Kendim fark ettim.
Doğa ne demek bilir misin?
Bende doğa demek nefes almak demek,
Hazinelerin de üzerinde bir cevher demek,
Bazen de en yakın sırdaşım demek.
İnsanlarda bulamadıklarımı onda buluyorum,
Çünkü anlıyor musun?
Ona yazarım çoğu zaman mısralarımı,
İçimi ona dökerim
Ve sadece en sevdiğim varlıklara
Mısra yazarım
Düşüncelerimden gelen derin bir ses ile
Ruhumun emriyle yazarım…
İşte kışlar, baharlar, yağmurlar, yıldızlar
Dostumdur benim bilesin…
En barışık yaşadığım varlıklar,
O görmekte zorlandığımız
Hatta fark edemediklerimizdir.
Sanma ki onlar önemsiz.
Bir düş kurarım, geçmişten, gelecekten
Ve şu andan ilgisiz,
Zamanı belli olmayan bir düş.
İçinde neler barınır neler, bir bilsen.
Bir bilsen zamanı yaşamak istemezdin,
Takılır giderdin o düşün peşinden
İlerlerdin hayatın banal akışına
Hiç aldırmadan.
Korkunçluk yoktur hayatımda,
Korkunçluk kendinle dargın olmaktır
Kurallarımda.
Ve bu duyguyu yok etmektir
Gerçek amacım, yaşama sebebim.
Karamsarlığa da yer edindirmedim ruhumda
Çoğu zaman.
Ona asla taviz vermedim.
Ruhumda boş yere acı barındırmadım,
İnsan olmayı
Bir hak ediş olarak algıladım her zaman.
Ve bunun değerini bilerek attım adımlarımı.
Hedefim sonsuzluğa yol almaktır.

Reyhan Yonat